Dünya'nın en aptal böceğine aşık oldum bugün. Parmağımda gezinirken antenleri hâlâ yazıyorum işte buralara. Geceden kalma sarhoşlukla nereye gideceğini bilmeden gezindi ellerimde.
Kuytularıma girmek istedi ama ben istemedim görmesini. Uçar gider diye korktum ama öylesine yapıştı ki bana. Güven duygusunu öylesine hissettim ki. Ciğerlerimi doldurdu sigarasından çıkan duman. Yeşilliği gözlerime vurdu. Artık gözlerim yeşil dedim. Öylesine yamuk antenleri, öylesine alacalı ki hipnoz oldum dakikalarca. Göğe doğru ellerimi açtım açmasına ama ne zamandır etmedim dua unuttum seslenmeyi. Tanrı varsa duyar belki dedi. O da bilmezmiş dua etmesini. Sen uçmuşsundur var mı tanrı dedim. Bilmezmiş o böyle şeyleri. Dün akşam fazla kaçırdı herhalde dedim. O kadar uçamazmış. E kanatların dedim. Uçamam ben o kadar dedi. Savrulurmuş o hep. Oradan oraya rüzgar itermiş onu. Kanatlar falan hep göstermelikmiş. Ne yapacağını bilemezmiş hep. Nereye gitse yutarmış onu derin kuyular. Sığamazmış hiçbir yere büyük gelirmiş her deliğe. Hem zaten korkarmış karanlıktan. Uyku nedir bilmezmiş. Yemek desen buldukça yermiş . İştahı varmış ama yemek istemezmiş yine de. Öylesine sürünürmüş ki elleri acırmış. Ondanmış hep antenlerini düzeltirmiş. En ihtişamlı şeyleri olan antenleri pek kıymetliymiş. Kıymetliymiş kıymetli olmasına da atılmış hep sürülerden. Uymamış hiç kurallara. Kabullenmemiş kimseler. Böyle böcek mi olur demişler. Gregor'u tanır mısın yoksa o musun sen dedim. Tanımazmış. Çok soru sormuşum Biraz uykuya dalar gibi oldu. Antenleri kapandı. Yapıştı başparmağımın ucuna. Kendi masalı hoş geldi uykusuna. Ben bugün dünyanın en aptal böceğine aşık oldum. İyi uykular.
C. A.
09.05.24
ANKARA
Dünya'nın en aptal böceğine aşık oldum bugün. Parmağımda gezinirken antenleri hâlâ yazıyorum işte buralara. Geceden kalma sarhoşlukla n...
Ölümü düşünen olmuştur aranızda. Hele bir mezarlığın önünden geçtik mi daha çok düşer akla. Soğuk, acı, uzak, bazen yakın-çoğunlukla yakın-...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder